| Dane osobowe | |
|---|---|
| Data urodzenia | 2 lutego 1884 |
| Miejsce urodzenia | Nowa Wieś Narodowa (obecnie Kraków) |
| Data śmierci | 1940 |
| Miejsce śmierci | ZSRR |
| Zawód i służba | |
| Rola | Major rezerwy artylerii, urzędnik bankowy |
| Służba | 2 pułk artylerii fortecznej; 12 pułk artylerii ciężkiej; 205 pułk ochotniczy |
| Wykształcenie i rodzina | |
| Wykształcenie | Wydział Prawny Uniwersytetu Jagiellońskiego (absolutorium 1907) |
| Małżonka | Helena z domu Elektorowicz (od 1915) |
| Dzieci | syn Tadeusz (ur. 1917) |
| Najważniejsze odznaczenia | |
| Odznaczenia | Krzyż Walecznych (dwukrotnie); Złoty Krzyż Zasługi; Medal Niepodległości; Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921; odznaczenia austro-węgierskie |
Tadeusz Abłamowicz był oficerem rezerwy artylerii i pracownikiem bankowym, związanym zawodowo z Bankiem Krajowym i później z Bankiem Gospodarstwa Krajowego. Przez cały okres międzywojenny łączył służbę wojskową w rezerwie z pracą na stanowiskach kierowniczych w instytucjach finansowych we Lwowie. Jego los związany jest z represjami sowieckimi po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 2 lutego 1884 jako syn Stanisława i Marii z domu Matuszewicz. Miał sześcioro rodzeństwa: Stanisławę, Marię, Piotra, Adama, Włodzimierza i Witolda. Nauki pobierał w C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, gdzie w 1902 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości.
W 1906 ukończył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a rok później uzyskał absolutorium. Już w czasie studiów angażował się w pomoc emigrantom z obszaru zaboru rosyjskiego. Od 1908 pracował na stanowisku urzędniczym w Banku Krajowym we Lwowie, co związało go zawodowo z sektorem bankowym na dłużej.
Służba wojskowa i kariera bankowa
W 1906–1907 odbywał jednoroczną służbę jako ochotnik w 2 pułku artylerii fortecznej w Krakowie, a następnie pozostawał w rezerwie tej formacji. W czasie I wojny światowej został zmobilizowany w sierpniu 1914 i służył na froncie rosyjskim i serbskim do końca września 1916; awansowano go wówczas na porucznika w rezerwie artylerii fortecznej.
Po zakończeniu działań frontowych pełnił funkcje instruktora w baterii zapasowej, a w 1918 został oficerem 12 pułku artylerii ciężkiej. W listopadzie 1918 wziął udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej, a później służył w jednostkach Wojska Polskiego podczas wojny polsko-bolszewickiej jako dowódca baterii w 205 pułku ochotniczym. Równocześnie rozwijał karierę w bankowości; w 1921 wrócił do Banku Gospodarstwa Krajowego, a w 1932 pełnił funkcję dyrektora Banku Ziemian we Lwowie.
Aresztowanie, śmierć i upamiętnienie
Nocą 8/9 grudnia 1939 został aresztowany przez Sowietów we Lwowie i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994; figuruje na liście wywózkowej 55/4-46 pod numerem 1. Ofiary tej grupy zostały pochowane na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni, który otwarto w 2012.