| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Stanisława Abłamowicz-Meyerowa |
| Data urodzenia | 10 czerwca 1876 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data zgonu | 14 stycznia 1948 |
| Miejsce zgonu | Kraków |
| Zawód | Pianistka, pedagog |
| Wykształcenie | |
| Konserwatorium | Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie (1894) |
| Nauczyciele | Bolesław M. Domaniewski, Władysław Żeleński, Jerzy Lalewicz, Feliks Nowowiejski |
| Działalność | |
| Brody | Towarzystwo i szkoła muzyczna (od 1897) |
| Kraków | Instytut Muzyczny w Krakowie — prowadzenie klasy fortepianu (1914–1929) |
| Rodzina i pochówek | |
| Małżonek | Ignacy Edward Meyer |
| Znani krewni | Wnuk: Krzysztof Meyer (kompozytor i pianista) |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki |
| Odznaczenia | |
| 1947 | Złoty Krzyż Zasługi |
Urodzona w Krakowie, wychowywała się w dworku przy ulicy Łobzowskiej jako córka Stanisława i Marii z Matuszewiczów. Początków nauki gry na fortepianie doznała pod kierunkiem ojca, a później kontynuowała edukację w konserwatorium i na lekcjach prywatnych u wybranych pedagógów.
Życiorys i wykształcenie
Stanisława Abłamowicz ukończyła Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie w 1894 roku. W klasie fortepianu uczyli ją Bolesław M. Domaniewski i Władysław Żeleński. Dodatkowo brała prywatne lekcje gry u Jerzego Lalewicza oraz studiowała teorię pod kierunkiem Feliksa Nowowiejskiego.
Gdzie pracowała i czego dokonała jako pedagog?
W 1897 roku rozpoczęła działalność w Brodach, gdzie prowadziła Towarzystwo i szkołę muzyczną podczas pobytu męża, który pracował tam w miejscowym liceum i gimnazjum. Para wróciła do Krakowa w 1909 roku, a Stanisława występowała w koncertach oraz rozwijała pracę pedagogiczną.
W latach 1914–1929 prowadziła klasę fortepianu w działającym wówczas Instytucie Muzycznym w Krakowie. Była także profesorem Państwowej Szkoły Umuzykalniającej w tym mieście, gdzie kształciła kolejne pokolenia pianistów.
Rodzina, odznaczenie i ostatnie lata
Wyszła za mąż za Ignacego Edwarda Meyera. Miała sześcioro rodzeństwa: Marię, Piotra, Tadeusza, Adama, Włodzimierza i Witolda. Jej wnukiem jest kompozytor i pianista Krzysztof Meyer.
W 1947 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Zmarła 14 stycznia 1948 roku w Krakowie i została pochowana na Cmentarzu Rakowickim.